Tuesday, March 28, 2006

God is altijd thuis

R's klas is vrijdag op bezoek geweest in de kerk. R was er vol van. 'We zijn in de kerk geweest en volgend jaar mogen we de klok luiden. En weet je mamma, God is altijd thuis!'.
Ik had het daar nogal moeilijk mee, met die opmerking. Kleine kindjes mee nemen de kerk in en ze stichtelijke praatjes verkopen! Bah. J vond het onzin. Juist goed dat ze die magie van het geloof ziet, dat is antigif.
Wat ik het probleem vind, is dat het erg makkelijk is om kinderen iets op de mouw te spelden. Als ik K consequent voorhoudt dat rood groen heet, zal hij dat aannemen en daar zijn wereld op bouwen. Je moet dus erg zorgvuldig zijn als opvoeder en ze een zo eerlijk mogelijk beeld van de wereld geven. Een rondleiding in de kerk is op zich prima. Een verhaal over Jezus ook. Liefst dan ook nog een bezoekje aan de moskee, en een verhaal over wat geloof is en wat het voor mensen betekent. En dan als ze een jaar of zestien zijn eens voorzichtig vragen of ze interesse hebben om ergens in te geloven. Maar kleine lammetjes lokken met zoete nietszeggende koekjes als: God is altijd thuis. Hmmm, nee, daar geloof ├Čk niet in.

Monday, March 27, 2006

Hallo jongetje

R: Weet je, de kinderen van mijn school, niet uit mijn klas, maar van mijn school, grote kinderen, die denken dat ik een jongetje ben.
Ik: Oh, nou dan zeg je toch: Nee hoor, ik ben een meisje.
R: Dat heb ik ook gezegd, maar dan zeggen ze het weer: 'Hallo jongetje'. Als ik ze tegen kom in de gang.
Ik: Nou, dat is wel een beetje dom van die kindjes. Moet je volgende keer maar tegen dat jongetje zeggen: Hallo meisje! Dan maak je er een grapje van.
R: Nee, dat kan niet! Want dat zijn hele grote jongens, die zijn al zes ofzo!
Ik: Vind je het vervelend, dat ze zeggen dat je een jongetje bent?
R: Ja.
Ik: Waarom dan?
R: Omdat ik gewoon een meisje ben!

Sunday, March 26, 2006

geen stijl

Het begon allemaal met een artikel in GeenStijl.nl. Een mevrouw die op de administratie van een school in 't Gooi werkt, in schunnige poses met een jongen van haar school. Johan mailde me de link, en ik was behoorlijk geschokt door de foto's. Ze zijn niet bepaald flatteus voor die mevrouw, was ook mijn eerste gedachte. Heel geestig natuurlijk allemaal en langzaam sijpelde het verhaal door naar de gevestigde pers. Vrijdag in de Telegraaf, op de radio, zaterdag zelfs in het NRC. De jongen blijkt gewed te hebben met vrienden dat hij deze mevrouw kon verleiden. Zijn vriend kwam de compromiterende foto's maken als bewijs voor de gewonnen weddenschap. Daarna zijn de foto's op het web geplaatst en opgepikt door GeenStijl. De mevrouw in kwestie is inmiddels de school afgetreiterd en zit ziek thuis. Wellicht kost het incident haar de baan. De twintigjarige Olivier is natuurlijk de held van de dag. Walgelijk allemaal. Goed, het is van haar niet de meest smaakvolle actie geweest. Een volwassen vrouw moet beter weten dan te rotzooien met leerlingen van de school waarop ze werkt, is mijn persoonlijke opinie. Aan de andere kant gaat het niet om een minderjarige waar ze zich aan heeft vergrepen, en is het ook niet op school gebeurd. Maar wat een straf krijgt ze voor haar (misschien een beetje misplaatste) geilheid! Baan misschien kwijt, heel Nederland die om haar lacht en haar een lelijke vieze sloerie vindt. Smakelijk lachonderwerp radio en tv.
Wat als het nu een meneer van de administratie was geweest, met een jong meisje? Wie was dan de held geweest? Hoewel je van meneren van in de 40 met de broek op de knieen ook behoorlijk onflatteuze foto's kan maken, zou hij toch een gave vent zijn, die zo'n jong ding maar mooi nam.
Maar nu is deze mevrouw de pineut en de boodschap die hiermee verkondigt wordt is: Vrouwen van boven de 40, Verberg uw sexualiteit! Zorg dat u uw begeerte ergens verborgen, ver weg van de ogen van de maatschappij op een beschaafde manier beleeft, want anders zal hoon en spot uw deel zijn! Wordt niet dronken, kijk niet naar jonge jongens, want ze zullen u pakken en aan de schandpaal nagelen! Weet u wat, misschien moet u maar gewoon een burqa aantrekken, nu we toch bezig zijn, dan zijn alle eventuele sexuele signalen verdwenen en kan Nederland weer gerust ademhalen.

Monday, March 20, 2006

Ruimte

Opruimen is toch wel een hele belangrijke vaardigheid in het leven. Laatst ook weer zo'n tv programma gezien van mensen die de controle over hun huishouding zijn kwijtgeraakt en hulp inroepen. Ontzettend smerige troep, en vooral: ontzettend veeel spullen. Er werd nooit iets weggegooid geloof ik, met als gevolg dat het niet zo heel grote huis uitpuilde. Kinderen dumpten armenvol spullen bij elkaar in de kamer om iets van ruimte voor zichzelf te creeren. Zo'n programma is natuurlijk bedoeld om afgrijzen op te wekken en een gevoel van: Zo erg is het bij mij gelukkig niet. Dat deed het ook wel, maar ik had ook wel veel begrip voor het ontstaan van zo'n situatie. Een huishouden runnen is niet makkelijk. De principes die eraan ten grondslag liggen zijn ingewikkeld en spreken elkaar soms tegen. Zoals: spaarzaamheid versus opruimen. Ik wil geen dingen weggooien die ik later nog gebruiken kan. Maar ik wil ook geen vol huis. Te weinig dingen hebben is onhandig, dan heb je geen schone theedoeken als je ze nodig hebt. Te veel dingen hebben zorgt ervoor dat je het linnengoed niet meer overzichtelijk kunt opruimen en dus nooit een theedoek bij de hand hebt. Een andere reden waarom een huis kan volgroeien, is dat het gewoon leuker is iets nieuws te kopen dan om iets ouds weg te doen. Een goed boek over deze problemen is 'Het gezin als onderneming' van Mariangeles Nogueras . Maar alleen er over lezen helpt niet natuurlijk. Je moet er ook wat mee doen. Dus het afgelopen weekend hebben we weer ons best gedaan ruimte te maken voor een nieuwe lente. Van 5 naar 3 vuilniszakken oude kinderkleren op de vliering. Oud matras en bedspiralen weg. Ik word soms wel een beetje moedeloos van de hoeveelheid werk. Ik zit vol met ideeen over hoe ik van de zolderkast een kinderspeelhoek wil maken, ik wil de slaapkamer nog verder inrichten, de tuin moet ook weer zomer-speel-klaar gemaakt worden.... Ik ben er inmiddels wel achter dat alles in fases gaat en dat je met elk stapje blij moet zijn, en niet moet wachten tot het eindresultaat wordt bereikt. Als er al een eindresultaat is, natuurlijk, want een huis is eigenlijk, net als een stad, altijd in ontwikkeling.

Saturday, March 18, 2006

Weer buik

Vrijdag weer naar de huisarts. Huisarts nr. 3 dit keer. Met hypothese nr. 3. Volgens hem is het mijn dikke darm. Daar drukte hij op, en dat deed pijn. Dus nu heb ik poeders om de dikke darm te stimuleren. Ben er beetje ambivalent over. Zijn hypothese klinkt onschuldig, dus ik geloof er graag in. Maar het verklaart niet het hele verhaal. Voorlopig maar even aankijken.

Thursday, March 16, 2006

Lente?!

Gisteren was een rare dag. Ik had me eigenlijk voorbereid op een rotdag. Ik moest naar het ziekenhuis voor een echo van mijn buik. De forse zwelling die de huisarts geconstateerd had, moest onderzocht. Ik had me er behoordlijk veel zorgen over gemaakt, mede nav verhalen op internet over cystes ter grootte van een voetbal. Ik was er op zijn minst van overtuigd dat er 'iets' weggehaald zou moeten worden. Maar de echo toonde niets.... Alles gezond en normaal. De gyneacoloog voelde ook niets... Volgens hem had de huisarts mijn eierstok voor een zwelling aangezien. Hij kon in ieder geval niets abnormaals vinden in zijn vakgebied. Nou, dat was een enorme opluchting om die enorme cyste zo te laten verdwijnen! Maar goed, het verklaart mijn buikpijn nog niet natuurlijk, dus door maar weer naar huisarts en wellicht internist. Maar op het moment heb ik in ieder geval geen hypothesen om me zorgen over te maken, en dat is wel rustig.
Na het ziekenhuis kwam Renate lunchen. Dat was erg gezellig. Ze ging mee Robin ophalen en we konden even samen het Moeders op het Schoolplein gevoel bespreken. Verder heeft ze met Robin een strijkkralen-neushoorn gemaakt, wat Robin natuurlijk ook poepgezellig vond. Het was ook prachtig weer, je kon de zon weer een beetje voelen schijnen. Er leek toch wel weer hoop op lente. 's Middags kwam Basten spelen met Robin. Dat ging heel goed, ze waren allebei heel goeiig.
Daarna naar de OpenBC netwerkmeeting met Dirk. Het zijn in weze natuurlijk vrij vreselijke meetings met vervelende padjepeeers, en nuffige netwerktantes, maar ach, als je daar doorheen kijkt, is het gewoon praten met mensen over waar ze mee bezig zijn, en dat is toch wel leuk. Het was gezellig met Dirk, en ik was zonder hem waarschijnlijk ook niet gegaan, maar als je echt voor zo'n meeting wil gaan, moet je eigenlijk alleen. Maar zo konden we er even aan ruiken, voor het te serieus te nemen. Als je een product aan te prijzen hebt, zijn het wel nuttige meetings, denk ik.
Dirk bleef eten en dat was allemaal ook heel gezellig.
Dus de klote-dag in spe, werd een topdag!

Friday, March 10, 2006

Buik

Gisteren weer naar de dokter geweest voor die buikpijn. Bloedonderzoek heeft uitgewezen dat het waarschijnlijk geen ontsteking is geweest. De dokter voelde een zwelling in mijn rechtereierstok. Daar wordt komende woensdag een echo van gemaakt. Ik had het al een beetje verwacht. De buikpijn was niet helemaal weg na de antibiotica, dus het leek me al geen ontsteking. Andere mogelijkheid was een cyste volgens dokter Google. Vervelend. Zie op tegen onderzoekjes en wellicht operatie om de cyste te verwijderen. Nou ja, komende woensdag weten we meer.

Sunday, March 05, 2006

Werk

Portal is wel echt hot op het moment. Ik wou dat ik meer uur in de week te verkopen had. Rijswijk zit te azen op een dag in de week meer, LVNL zit nog steeds op 1 dag in de week, het project met Gert-Jan gaat op een gegeven moment lopen, en nu nog weer een project met Quobell. Gelukkig wordt Johan ook meer Portal specialist, en kan hij wat van me overnemen hier en daar. Ach nou ja, zo is er altijd wat te klagen, is er niet te weinig werk, dan wel teveel. Ik leer veel in ieder geval en geniet er ook van. Ik probeer niet teveel te stressen van het passen en meten met alle activiteiten in de dag, en dat lukt de laatste tijd wonderwel.